CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS »

11.19.2007

TANGA AKO.

10:55pm 11.19.07
ui..
grabe.naiinis ako. SOBRANG naiinis sa sarili
ko at sa mundo at sa cellphone ko. tae.
lam mo.. napapadalas na ung pagsasabi sayo
ng mama mo pag gumagamit ka ng telepono.
seryoso.. natatakot ako sa kanya. as in.
ayoko man sabihin pero kelangan. kahit
masakit, sasabihin ko. Pano kung wag na lang
tayo mag-usap sa fone? para na rin walang
masabi mama mo. ayoko kasi na magiging
impression niya sakin ung "babaeng lagi mong
kausap" o ung "babaeng laging katelebabad
ng anak niya". para sa babae, nakakahiya un.
(sa totoo lang.. iniyak ko na kanina to.
naiimagine ko na pag di ka tumatawag at
di tayo nakakapagusap.) grabe.. NAPAKATALIWAS
nito sa balak kong sabihin talaga bukas.
tae. 20 pa man din. kung makakausap lang kita
sa telepono masasabi ko ung gusto ko talagang
sabhin. kaya nga lang. nabsa mo na siguro to
bago ka tumawag dito. sorry.. naiinis ako na
nababadtrip ng sobra. di ko mainitindihan..
sorry talaga.. kung gusto mong magalit sakin
ok lang.. NATATAKOT lang talaga ako sa mama
mo.. lalo na pag pinapababa na niya ung
fone.. x'c
wag mong isiping wala na akong gusto sayo
dahil mas gusto pa kita ngaun kesa dati.
kahit gustong-gusto kitang kausap sa fone,
tigil muna. kahit halos kumumpleto un sa
araw ko, wag muna. maganda na rin siguro
un.. para mas maaga kang makakatulog.
mas maaga kang makakapagpahinga. at higit
sa lahat, hindi na magalit mama mo. at pati na
rin papa ko. sorry talaga. naiiyak na ako..
hanggang chat na lang siguro.. ingat ka lagi.
kung gusto mo akong makausap tom.,
tawag ka lang pero siguro not more than
10 mins. para malinaw ko lang sayo
etong mga pinagsasasabi ko..

0 comments: