Tapos na.
Matapos ang 3 araw na walang humpay na pag-iyak.
Grabe. Sakit. Sobra.
UNANG SUNTOK.
Sila na. X(
Wala na si ++++++++++ sa buhay ko.
tapos na.
Wala na ang dati.
Ang lahat, di na mauulit.
Walang wala na.
At SIYA ang dahilan ng dating sakit na dinanas ko.
Oo, siya.
Bakit ba ung mga wala ako, meron siya?
Ung mga 'di ko kayang gawin, nagagawa niya?
Bakit MAS HIGIT siya sakin?
Kinuha niya na lahat.
Lahat meron siya.
Nabuhay ba siya para inggitin ako.
Para ipamukha sakin na mas higit siya sakin?
Kahit ayaw kong tanggapin, nagagalit ako sa kanya.
Kahit ayaw kong isipin, paulit-ulit na umiikot ang pagkahigit niya sakin.
TAKTENG YAN!
Un oh.
TAE.
IKALAWANG SUNTOK.
Malinaw na.
Wala siyang gusto sakin.
Ung tipong di niya ako type.
matapos kong palampasin ang 3 lalaking nagmamalasakit sakin para lang sakanya,
dahil sobrang sobrang gusto ko siya.
WALA SIYANG GUSTO SAKIN.
wala na akong magagawa doon.
Ang saya ng buhay ko noh?
BERIGUD.
NAPAKASAYA..
Excited na akong mabuhay. T.T
pero kahit maga na mata ko kakaiyak..
laki ng eyebags ko kakapuyat..
magulo ang kwarto ko kakabato ng gamit..
basa na ang unan ko at ubos na ang mga panyo kakapunas ng luha at sipon..
kumbaga, WASTED NA WASTED NA...
thankful ako kay God dahil binigyang-linaw niya na lahat.
Di na ako aasa pa.. Di na ako iisip ng "malay mo.."
At least malaya na ako..
Sa ngayon..
DOBLENG SUNTOK.
DOBLENG SAKIT.
AWCH.
PUTA. >.<
5.28.2008
Dobleng Suntok X[
Posted by yananess at 9:15 PM 0 comments
5.11.2008
A Little Here, A Little There
at last. my wish for him was finally fulfilled.
yeah, i confess, there was A LITTLE regret;
regret because i let go of him,
guilt because i hurt him badly.
but it didn't hurt that much because i was so happy for him.
so happy that he finally found his "gg". (God's gift, special someone)
well, i may still reminisce the past and also him
but we have moved on.
no hard feelings. no big deal.
although what we had was really special and i really, really
appreciated that God gave me that chance to know him deeply,
i think we are both happy now; more happy than ever before.
happy because we call each other "bespren"
which could definitely mean that our relationship right now
is deeper than what we had before.
and i think that the "now" will be more fruitful
and i know that our friendship can outlast any relationship.
i'm glad and very proud to call him "bespren".
=)
*syeeet. nosebleed un ah.. bespren. totoo yan. hahaha
basta. dadaan muna sakin un ah..
ikaw ha.. ayiieeee!*
Posted by yananess at 7:06 PM 0 comments



































